♥بــــــــوســـــــــــــــــــه عـــــــــــــشــــق♥
دل نوشــــــتــه هـــای مــــن
باشـב هَر چـﮧ تو بگویـے!...
کَمـے زماטּ مے خواهَم...
هَر وَقت توانسِتم نَفس کِشیـבَטּ را فَراموش کُنـم ...
تو را هَم اَز یاב خواهَم بُرב...!!!
همیشـــه نمـــے شود خود را زد به بـــے خیـــالـــے و گفــــت :
تنهــــا آمده ام ؛ تنهـــا مـــیروم ...
یڪــ وقـــت هــایـــے !
شایـــد حتـــــے براے ساعتـــے یا دقیــقه اے ؛
ڪــم مــی آورے ...
دلت یــڪــ نفـــر را مـــــے خواهــد !
ڪـــــﮧ تـــا بینهـــــ ـایـــتـــ
عاشقانهـ دوستـــَش دارے ... !!!
از من جدا شد و گفت : کار خداست …
مانده ام مگر خدای او …
خدای من هم نبود …
مـــن درد مـــــ♥ـــی کــشــم ؛ تــــو امــــا
چشم هــــ♥ـایت را ببنــ♥ـــــد
سخت است بـدانــ♥ـــم می بینی ، و بی خیــ♥ــــالی ... !!
گـاه בلـمــ مےـگـیرב
آغوش تو گناه نیست
من در آغوش تو آرامش یافته ام
که هیچ گناهی با آرامش مانوس نیست
من در آغوش تو امنیت را احساس کرده ام
که در هیچ گناهی امنیت محسوس نیست
من در آغوش تو تمام زیبایی را لمس کرده ام
که در هیچ گناهی زیبایی ملموس نیست
پس امانم بده
که تا ابد در دل این زیبایی
آدمـ ـهـ ایـ ـی هـ ســ تــ ـن کــ ه بــ و د نـ شــ ـو ن
حـ تــ ی مـ جــ ا ز ی
بـ ـه آ د م آ ر ا مــ ـش مـ یـــ د ه
د و سـ تـ یـ شــ ـو ن بــ ـر ا ت حــ قــ یـــ قــــ ـی مــ یـ ـشــ ـه
و یــ ـهـ ـو مـ یـ شــ ن یـ ـه قـ سـ مـ تـ ـی ا ز زنـ ـد گــ ـیـ ـت
زندگی یعنی چکیدن
همچو شمع از گرمی عشق
زندگی یعنی لطافت
زندگی
گم شدن در نرمی عشق
زندگی یعنی دویدن
بی امان در وادی عشق
رفتن و آخر رسیدن
بر در آبادی عشق
بــــاراלּــیم
בلـمـ چترے میפֿــפּاهــב از جنــس
בسـتهاے تـــפּ
چـتــرے بــرایـمـ بـگیـــر ، حتے פֿـیــآلے
פֿـیــسِ ב لــتـنــگـیــــمـ
بــــاراלּ مـےآﻳـــנ
בارב مـےبــآرנ امـآ نـہ مثـلــ همیـشــہ
انـگـار بـا تـפּ بــــاراלּ حالــ בیــگرے בارב
مگـر نگفتـے بــــاراלּ هـــواے בפּ نفــره ـــتــωا
پــس چـــرا هــرچہ نگاه مےڪنــمـ تــפּ را نمـےبینمــ!
قـبـ ــل تـ ـر ها..!!
وقتــ ـے هنـ ــ ـوز تـ ــو نیـ ـآمده بـــ ـودے..
عاشقـ ــآنــ ـہ هاے هرکـ ـس را کـہ
مے خــ ـواندم..
بـــہ سـ ـادگے اش مے خنـــ ـدیدم!!
حالآ خودم گریـــ ــہ مے کنم
و برآیـتــ ــ ــ عــاشــقـ ــ ــآنــہ مے نویســ ــ ــم.!!!
مرا دخـــــتر خانـــــوم مینامند... مضمـــــونی که جذابیـــــتش نفـــسگیـــر استـــــ… دنــــیای دختـــــرانه من نه با شمـــع و عروســـک معنـــــا پیدا میکنــــد و نــــه با اشــــک و افســــون.... امـــا تمــــام اینهــــا را هــــم در برمیگیرد… منـــــ نــــه ضعیــــفم و نــــه ناتــــوان، چــــرا کــــه خداونـــــد مــــرا بدونــــ خشــــونت و زورِ بــــازو میپسنـــدد. اشـــک ریختنــــ قـــــدرت من نیســــت، قدرتـــــ روح مــــن استــــ… اشــــــک نمیریزمـــــ تــــا توجهــــی را بـــه خــــواستــــهام جـــلب کنــــم، بــــا اشکــــم روحــــم را میشویــــم. خــــــانه ي بی من ســــرد و ســــاکت استــــ، چــــرا کــــه شــور و هیجــــان زندگــــی بـــا صـــدای بلنــدحرف زدنــــ، و موسیــــقی گــــوش دادن، نیســــت… زندگــــی ترنــــم لالاییِ آرامــــش بخشـــی را مـــیطلبـــد کـــه خـــــدا در جادویــــ صـــــدای مــــن نهفــته استــــ... مــــن تنــــها بــــا ازدواج کــــردن و مـــادر شـــدن نیســـت کــــه معنــــا میگیــــرم، مــــن به تنهایی معنا دارم، معنـــــای عمیقــــی در واژه دختـــــر بودنــــ اســـت... اگـــر فرهنــــــگ غــــلط و کـــــوتاه نظــــری مــــــرا ضعیــــفه بــــخواند بــــاز هـــم قـــویتر از قبل از پشت همین واژه ســــــربلند میکنـــــم و لبخنـــــد میزنــــــم… چـــــرا کـــــه خـــــــــداوند مـــــــرا دختــــــــــر آفریـــــده استـــ و همیـــــن بـــــرای مـــــن کــــــــافی استـــــ
HoMe | EmaiL | ProFiLe MOzHgaN