♥بــــــــوســـــــــــــــــــه عـــــــــــــشــــق♥
دل نوشــــــتــه هـــای مــــن
تنهایی یعنی یه وقتهایی هست میبینی فقط خودتی و خودت !رفیق داری . . .همدرد نداری !خانواده داری . . .حمایت نداری !عشق داری . . .تکیه گاه نداری !مثل همیشه همه چی داری و هیچی نداری !
ایـــنقـــدر بــدهـــکــارَم بــه خـــُــودَم کــه ...
روم نــِمــی شــــِه ازَش بــِپــُرســـَم خـــوشــــبــَــخــتــی ؟
خدایا...
صورت حساب لطفا...
باقی اش هم مال خودت...
منو خلاص کن...
سیر شدم از زندگی...
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ... .
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ... . ؛
ﺗﺎ ﻛﺠﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ... . ؟
ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻴﺰﺍﺭﻡ ... .
ﻫﯿﭻ ﮐَﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﻨﻢ !ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻡ ﺩﺭ ﻗﻔﺲِ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ .ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﻢﭼﻪ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪِ ﺷﺒﯽ ﺍﺳﺖ،ﺷﺐِ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽِ ﻣﻦ !...
صـاحــــبــــ ایـن خــانـﮧ شـڪــستـﮧ اسـتــــــ בرב בارב اگــر نمـیتوانے از בرבش ڪــم ڪـــنے . . . בرבے بـــر בرבهـایـش اضـافے مـڪن اینجا دلـــــــــــے گرفتــﮧ ... شایـבم ایــنجا בلــے شڪستـــﮧ...
دمک اخر دنیاست بخند
ادمک مرگ همین جاست بخند
دست خطی که تو را عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست بخند
ادمک خر نشوی گریه کنی
کل دنیا سراب است بخند
ان خدایی که بزرگش خواندی
به خدا مثل تو تنهاست بخند
آری از پشت کوه آمده ام...
چه می دانستم این ور کوه باید برای ثروت، حرام خورد؟!
برای عشق خیانت کرد
برای خوب دیده شدن دیگری را بد نشان داد
برای به عرش رسیدن دیگری را به فرش کشاند
وقتی هم با تمام سادگی دلیلش را می پرسم.... می گویند: از پشت کوه آمده!
ترجیح می دهم به پشت کوه برگردم و تنها دغدغه ام سالم برگرداندن
گوسفندان از دست گرگ ها باشد، تا اینکه این ور کوه باشم و گرگ!
هعــــــــــــــی روزگار...مادرم دست رو بالشم میکشدنگاه معنی دارش.....:(جواب میدهم :لیــــــــــــــــــوان آبلبخند تلخـــــــی میزند و میگوید:"لیوان پر از آب را باور کنم یا چشمان قرمزت را؟
آدمی که میخواهد برود ،میرود ...داد نمیزند که من دارم میروم ...آدمی که رفتنش را داد میزند ؛نمیخواهد برود ...داد میزند که نگذارند برود ...
مرا دخـــــتر خانـــــوم مینامند... مضمـــــونی که جذابیـــــتش نفـــسگیـــر استـــــ… دنــــیای دختـــــرانه من نه با شمـــع و عروســـک معنـــــا پیدا میکنــــد و نــــه با اشــــک و افســــون.... امـــا تمــــام اینهــــا را هــــم در برمیگیرد… منـــــ نــــه ضعیــــفم و نــــه ناتــــوان، چــــرا کــــه خداونـــــد مــــرا بدونــــ خشــــونت و زورِ بــــازو میپسنـــدد. اشـــک ریختنــــ قـــــدرت من نیســــت، قدرتـــــ روح مــــن استــــ… اشــــــک نمیریزمـــــ تــــا توجهــــی را بـــه خــــواستــــهام جـــلب کنــــم، بــــا اشکــــم روحــــم را میشویــــم. خــــــانه ي بی من ســــرد و ســــاکت استــــ، چــــرا کــــه شــور و هیجــــان زندگــــی بـــا صـــدای بلنــدحرف زدنــــ، و موسیــــقی گــــوش دادن، نیســــت… زندگــــی ترنــــم لالاییِ آرامــــش بخشـــی را مـــیطلبـــد کـــه خـــــدا در جادویــــ صـــــدای مــــن نهفــته استــــ... مــــن تنــــها بــــا ازدواج کــــردن و مـــادر شـــدن نیســـت کــــه معنــــا میگیــــرم، مــــن به تنهایی معنا دارم، معنـــــای عمیقــــی در واژه دختـــــر بودنــــ اســـت... اگـــر فرهنــــــگ غــــلط و کـــــوتاه نظــــری مــــــرا ضعیــــفه بــــخواند بــــاز هـــم قـــویتر از قبل از پشت همین واژه ســــــربلند میکنـــــم و لبخنـــــد میزنــــــم… چـــــرا کـــــه خـــــــــداوند مـــــــرا دختــــــــــر آفریـــــده استـــ و همیـــــن بـــــرای مـــــن کــــــــافی استـــــ
HoMe | EmaiL | ProFiLe MOzHgaN