♥بــــــــوســـــــــــــــــــه عـــــــــــــشــــق♥
دل نوشــــــتــه هـــای مــــن
نبودی بی تو پنهان گریه کردم....
تو را دیدم و خندان گریه کردم...
برای اینکه اشکهایم را نبینی...
نشستم زیر باران گریه کردم...
ســـکوتـــم را بــه بـــاران هــدیــه کـــردم
تمــــام زنـــدگی را گـــریه کـــردم
نـبــودی در فــراق شــانــه هــایــت
بـه هــر خــاکی رســیدم تکــیه کـــردم
تو تو عشق من ، امید من بودی
تو میراثی از دل تنگم بودی
تو رفتی و من ماندم و تنهایی
تو دفتر خاطرات قشنگم بودی
مینویسم نامه و روزی از اینجا میروم
با خیال او ولی تنهای تنها میروم
در جوابم شاید او حتی نگوید “کیستی ؟”
شاید او حتی بگوید “لایق من نیستی”
مینویسم من که عمری با خیالت زیستم
گاهی از من یاد کن,حالا که دیگر نیستم
کاش میشد هیچکس تنها نبود
کاش میشد دیدنت رویا نبود
گفته بودی باتو میمانم ولی
رفتی و گفتی که اینجا جا نبود
سالیان سال تنها مانده ام
شاید این رفتن سزای من نبود
من دعا کردم برای بازگشت
دستهای تو ولی بالا نبود
باز هم گفتی که فردا میرسی
کاش روز دیدنت فردا نبود ...
از دل کوچه گذشتم از میون جاده ی خیس
این مسیر بدون برگشت که واسم هیچ آشنا نیست
میخوام آرامش بگیرم من که تو غصه اسیرم
حق من نیست مثل سایه توی تنهایی بمیرم…
پیش روی من تا چشم یاری میکند دریاست
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا ، دلم تنهاست
خیلی وفته چشمهایم از فکرت بارانیست
سالهاست دریای دلم از عشقت طوفانیست
دیگر کاسه ی صبرم لبریز از درد بی تو بودن
خدایا انتظار دیدن یار چقدر طولانیست
مرا دخـــــتر خانـــــوم مینامند... مضمـــــونی که جذابیـــــتش نفـــسگیـــر استـــــ… دنــــیای دختـــــرانه من نه با شمـــع و عروســـک معنـــــا پیدا میکنــــد و نــــه با اشــــک و افســــون.... امـــا تمــــام اینهــــا را هــــم در برمیگیرد… منـــــ نــــه ضعیــــفم و نــــه ناتــــوان، چــــرا کــــه خداونـــــد مــــرا بدونــــ خشــــونت و زورِ بــــازو میپسنـــدد. اشـــک ریختنــــ قـــــدرت من نیســــت، قدرتـــــ روح مــــن استــــ… اشــــــک نمیریزمـــــ تــــا توجهــــی را بـــه خــــواستــــهام جـــلب کنــــم، بــــا اشکــــم روحــــم را میشویــــم. خــــــانه ي بی من ســــرد و ســــاکت استــــ، چــــرا کــــه شــور و هیجــــان زندگــــی بـــا صـــدای بلنــدحرف زدنــــ، و موسیــــقی گــــوش دادن، نیســــت… زندگــــی ترنــــم لالاییِ آرامــــش بخشـــی را مـــیطلبـــد کـــه خـــــدا در جادویــــ صـــــدای مــــن نهفــته استــــ... مــــن تنــــها بــــا ازدواج کــــردن و مـــادر شـــدن نیســـت کــــه معنــــا میگیــــرم، مــــن به تنهایی معنا دارم، معنـــــای عمیقــــی در واژه دختـــــر بودنــــ اســـت... اگـــر فرهنــــــگ غــــلط و کـــــوتاه نظــــری مــــــرا ضعیــــفه بــــخواند بــــاز هـــم قـــویتر از قبل از پشت همین واژه ســــــربلند میکنـــــم و لبخنـــــد میزنــــــم… چـــــرا کـــــه خـــــــــداوند مـــــــرا دختــــــــــر آفریـــــده استـــ و همیـــــن بـــــرای مـــــن کــــــــافی استـــــ
HoMe | EmaiL | ProFiLe MOzHgaN