♥بــــــــوســـــــــــــــــــه عـــــــــــــشــــق♥
دل نوشــــــتــه هـــای مــــن
چشمان من به دیده او خیره مانده بود
جوشید یاد عشق کهن در نگاه ما
آه از آن صفای خدایی زبان دل
اشکی از آن نگاه نخستین گواه ما
ناگاه عشق مرده سر از سینه برکشید
آویخت همچو طفل یتیمی به دامنم
آنگاه سر بر دامن آن سنگدل گذاشت
آهی کشید از حسرت که این منم
باز آن لهیب شوق و همان شور و التهاب
باز آن سرود مهر و محبت
ولی چه سود ...
ما هرکدام رفته به دنبال سرنوشت
من دیگر آن نبودم و او دیگر آن نبود....
مرا دخـــــتر خانـــــوم مینامند... مضمـــــونی که جذابیـــــتش نفـــسگیـــر استـــــ… دنــــیای دختـــــرانه من نه با شمـــع و عروســـک معنـــــا پیدا میکنــــد و نــــه با اشــــک و افســــون.... امـــا تمــــام اینهــــا را هــــم در برمیگیرد… منـــــ نــــه ضعیــــفم و نــــه ناتــــوان، چــــرا کــــه خداونـــــد مــــرا بدونــــ خشــــونت و زورِ بــــازو میپسنـــدد. اشـــک ریختنــــ قـــــدرت من نیســــت، قدرتـــــ روح مــــن استــــ… اشــــــک نمیریزمـــــ تــــا توجهــــی را بـــه خــــواستــــهام جـــلب کنــــم، بــــا اشکــــم روحــــم را میشویــــم. خــــــانه ي بی من ســــرد و ســــاکت استــــ، چــــرا کــــه شــور و هیجــــان زندگــــی بـــا صـــدای بلنــدحرف زدنــــ، و موسیــــقی گــــوش دادن، نیســــت… زندگــــی ترنــــم لالاییِ آرامــــش بخشـــی را مـــیطلبـــد کـــه خـــــدا در جادویــــ صـــــدای مــــن نهفــته استــــ... مــــن تنــــها بــــا ازدواج کــــردن و مـــادر شـــدن نیســـت کــــه معنــــا میگیــــرم، مــــن به تنهایی معنا دارم، معنـــــای عمیقــــی در واژه دختـــــر بودنــــ اســـت... اگـــر فرهنــــــگ غــــلط و کـــــوتاه نظــــری مــــــرا ضعیــــفه بــــخواند بــــاز هـــم قـــویتر از قبل از پشت همین واژه ســــــربلند میکنـــــم و لبخنـــــد میزنــــــم… چـــــرا کـــــه خـــــــــداوند مـــــــرا دختــــــــــر آفریـــــده استـــ و همیـــــن بـــــرای مـــــن کــــــــافی استـــــ
HoMe | EmaiL | ProFiLe MOzHgaN